
ရှေးသောအခါက ပဒုမ္မရာဇ်မင်း ဟု အမည်ရသော မင်းတစ်ပါးသည် ဝေဘာရတောင် နှင့် သက္ကတပတောင် တို့၏ ကြား၌ တည်ရှိသော အလ္လကပ္ပနဂိုရ်ပြည်ကို မင်းပြုအုပ်ချုပ်တော်မူသည်။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်တရာ ရုပ်ရည်ချောမောလှပ၍ သတ္တိဗျတ္တိနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။ ပဒုမ္မရာဇ်မင်း၏ မိဖုရားကား မဟာပဒုမ္မာဒေဝီ ဖြစ်သည်။ နန်းတော်အတွင်း၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်း၏ ဝမ်းစာရေးအတွက် ဥယျာဉ်တော်ကြီး တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုဥယျာဉ်တော်ကြီး၌ကား ပဒုမ္မာကြာ အမည်ရှိသော ကြာပွင့်ကြီး တစ်ပွင့်သည် အလွန်တရာ လှပ၍ ထူးခြားသည်။ ထိုကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ နံ့သာရနံ့မွှေးကြိုင်၍ မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့ အလွန်တရာ နှစ်သက်တော်မူကြသည်။
တစ်နေ့သောအခါ၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် ဥယျာဉ်တော်သို့ ကြွတော်မူသည်။ ထိုအခါ ထိုပဒုမ္မာကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ လှပ၍ ရနံ့မွှေးကြိုင်လျက်ရှိသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုကြာပွင့်ကိုမြင်၍ အလွန်တရာ ကြည်နူးတော်မူသည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် နန်းတော်သို့ ပြန်ကြွတော်မူပြီးနောက် မိဖုရားကြီးအား မိန့်တော်မူသည်။ "ဒေဝီ... ယနေ့ဥယျာဉ်တော်၌ ပဒုမ္မာကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ လှပ၍ နံ့သာရနံ့မွှေးကြိုင်သည်။ ငါကား ထိုကြာပွင့်ကို အလွန်တရာ နှစ်သက်သည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးလည်း မင်းကြီး၏ စကားကိုကြားရသောအခါ "အရှင်မင်းကြီး... မနက်ဖြန်မနက်၌ ထိုကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူး၍ အရှင်မင်းကြီးအား ဆက်သပါမည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်း၌ကား မိဖုရားကြီးသည် ဥယျာဉ်တော်သို့ ကြွတော်မူပြီးနောက် ထိုပဒုမ္မာကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူးတော်မူသည်။ သို့သော် ထိုကြာပွင့်ကား မင်းကြီးအား ဆက်သရန် အတန်ငယ်ပင် ပင်ပန်းသည်။ မိဖုရားကြီးကား ပင်ပန်းသော်လည်း မင်းကြီးအား ဆက်သရန် အလို့ငှာ အားထုတ်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီး ဆွတ်ခူးလာသော ကြာပွင့်ကိုမြင်၍ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ သို့သော် မိဖုရားကြီးကား ပင်ပန်းသဖြင့် အနည်းငယ် ညှိုးနွမ်းလျက်ရှိသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီးအား မေးတော်မူသည်။ "ဒေဝီ... အဘယ်ကြောင့် ညှိုးနွမ်းလျက်ရှိသနည်း။" ဟု မေးတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးလည်း "အရှင်မင်းကြီး... ထိုကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူးရန် အတန်ငယ်ပင် ပင်ပန်းတော်မူသည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီး၏ စကားကိုကြား၍ မိဖုရားကြီးအား နှစ်သိမ့်တော်မူသည်။
ထိုအခါမှစ၍ ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် မိဖုရားကြီးအား အလွန်တရာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။
နောက်ဆုံး၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် မိဖုရားကြီးအား အလွန်တရာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတော်မူသဖြင့် အလ္လကပ္ပနဂိုရ်ပြည်ကို အမွေဆက်ခံရန် အစီအစဉ် ပြုတော်မူသည်။ ထိုသို့ ပြုတော်မူခြင်းကား မိဖုရားကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဇာတ်တော်မှ ရရှိသော သာသနာတော်မြတ်ကြီးကား... ပဒုမ္မရာဇ်မင်းကား ဘုရားလောင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမင်း၏ မိဖုရားကား မဟာပဒုမ္မာဒေဝီ ဖြစ်သည်။ ထိုဇာတ်တော်မှ ရရှိသော ပရိယတ္တိ သာသနာတော်မြတ်ကြီးကား... မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။ ထိုသို့ ထားတော်မူခြင်းကား ထေရဝါဒ သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။
— In-Article Ad —
မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မေတ္တာတရားကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားခြင်းသည် အောင်မြင်သော ဘဝ၏ အခြေခံ ဖြစ်သည်။
ပါရမီ: သီလ (Morality)
— Ad Space (728x90) —
14Ekanipātaဥက္ကဋ္ဌိဇာတ်တော် ဤဇာတ်တော်ကား ဘုရားရှင်အလောင်းတော်သည် ဥက္ကဋ္ဌိမည်သော သိကြားမင်းအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မ...
💡 အဂတိတရားဆိုသည်မှာ အကြောင်းမဲ့ တစုံတယောက်ကို ဘက်လိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မတရားသော ကိုယ်ကျင့်တရား ဖြစ်သည်။ အဂတိတရားသည် အာဏာ၊ စည်းစိမ်ကို လိုလားခြင်း သို့မဟုတ် အာဏာရှိသူကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းစသော မည်သည့်ပုံစံဖြင့်မဆို ဥပဒေနှင့် တရားမျှတမှုလမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့စေသည်။ မှန်ကန်ပြီး ပျော်ရွှင်သောဘဝကို နေထိုင်ရန်အတွက် အမှားအမှန်ကို မျှတစွာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော ပညာနှင့် မှန်ကန်မှုကို အမြဲတမ်း စွဲကိုင်ထားရန် လိုအပ်သည်။
166Dukanipātaမဟာပိပ္ဖလီ ဇာတ်တော် ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ဝေဒပညာ၊ အတတ်ပညာ၊ အကျင့်သီလတို့နှင့် ပြည့်စုံ...
109Ekanipātaသည်းခံခြင်းနှင့် စေတနာဖြင့် ရန်သူကို အောင်မြင်သော ကျီးဘဝ ရှေးမင်းပေါင်းများစွာက... ထိုခေတ်အခါက၊ သာ...
💡 သည်းခံခြင်းနှင့် စေတနာတရားသည် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်း၊ ရန်လိုစိတ်ကို ငြိမ်းအေးစေပြီး ရန်သူကိုပင် အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
308Catukkanipātaကျီးမင်း၏ ဥပါယ်တံငါရှေးရှေးတုန်းက အလွန်ထက်မြက်သော ကျီးမင်းတစ်ပါးသည် ရေကန်ကြီးအနီး၌ နေထိုင်တော်မူ၏။ ထ...
💡 ဉာဏ်ပညာကို အသုံးချ၍ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် မိမိအတွက်လည်း အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေသည်။
421Aṭṭhakanipātaမဟာဝနိစ္ဆာဒကရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိမြို့တော်ကြီးတွင် မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုမြို့တော်သည် ယခင်က ရယ...
💡 အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်ရေးသည် မိမိကိုယ်ကို အုပ်ချုပ်ခြင်းနှင့် မေတ္တာ ဂရုဏာကို ထားရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
408Sattakanipātaကြက်ကျင့်ထုံး ဇာတ်တော် ဒါန၊ သီလ၊ သမထ၊ ဝိပဿနာ ဟူသော အရည်အချင်းလေးပါးတို့ကို ပွားများအားထုတ်တော်...
💡 သစ္စာစောင့်သိခြင်းသည် အမြဲတမ်း အကျိုးခံစားရပါသည်။
— Multiplex Ad —